Podstawą elastycznej przewodności jest projekt konstrukcyjny.Drut w oplocie miedzianymjest tkany z setek, a nawet tysięcy niezwykle cienkich pasm miękkiego drutu z miedzi beztlenowej. Ta struktura działa jak niezliczone maleńkie sprężyny działające zgodnie. Poddane działaniu zewnętrznych sił zginających lub rozciągających naprężenia rozkładają się na dużą liczbę żył miedzianych, z których każda ulega jedynie minimalnemu odkształceniu, co pozwala uniknąć trwałego uszkodzenia całej konstrukcji. Jego promień zgięcia może być znacznie mniejszy niż w przypadku litego przewodnika o tym samym przekroju poprzecznym, dlatego właśnie jest szeroko stosowany w takich zastosowaniach, jak szafy rozdzielcze, połączenia transformatorów i kable zasilające do urządzeń mobilnych.
Elastyczność ma jednak swoją cenę. Dzięki wielożyłowej strukturze plecionki w przewodniku znajdują się liczne mikroskopijne szczeliny, co w pewnym stopniu wpływa na efektywność odprowadzania ciepła. W zastosowaniach związanych z prądem przemiennym o wysokiej częstotliwości efekt naskórkowości powoduje, że prąd koncentruje się bardziej na powierzchni każdego pasma miedzi, co prowadzi do potencjalnych rozbieżności między rzeczywistą obciążalnością prądową a wartościami teoretycznymi. Dlatego też, kładąc nacisk na elastyczność, należy przeprowadzić dokładne obliczenia zmniejszania wartości znamionowych obciążalności prądowej w oparciu o rodzaj prądu, częstotliwość i temperaturę otoczenia. Zignorowanie tego może oznaczać poświęcenie długoterminowej stabilności operacyjnej na rzecz elastyczności.
Prawdziwa niezawodność znajduje odzwierciedlenie w przejściu między stanami dynamicznymi i statycznymi. Wysoka jakośćdrut miedziany w oplociepowinien utrzymywać niski i stabilny opór styku nawet po wielokrotnym ruchu. Wymaga to, aby żyły miedziane były nie tylko miękkie, ale także posiadały wysoką wytrzymałość zmęczeniową, a powłoka powierzchniowa (taka jak cynowanie) musi łączyć dobrą ciągliwość z odpornością na utlenianie. W przypadku stosowania do pochłaniania trwałych wibracji generowanych podczas pracy sprzętu, metoda mocowania na obu końcach jest ważniejsza niż sam drut — sztywne, wysokiej jakości zaciśnięcie lub spoina stanowi podstawę skutecznego działania elastycznego segmentu.
Wbrew powszechnym błędnym przekonaniom nadmierne dążenie do maksymalnej miękkości może czasami przynieść efekt przeciwny do zamierzonego. W połączeniach mostkowych, które muszą wytrzymać określone naprężenia mechaniczne, bardziej odpowiednie są modele o odpowiedniej gęstości oplotu i wytrzymałości na rozciąganie. Przy wyborze istotne jest wyjaśnienie, czy głównym wymaganiem jest „częste zginanie” czy „kompensacja przemieszczeń”, ponieważ te dwa wymagania pociągają za sobą subtelne, ale istotne różnice w parametrach strukturalnych produktu.
